Wij zijn verhuisd
Wij zijn verhuisd naar een andere weblog. Onze oude avonturen kun je gewoon hier blijven lezen. Maar voor nieuwe avonturen moet je hier zijn. Sla hem op bij je favorieten!
Wij zijn verhuisd naar een andere weblog. Onze oude avonturen kun je gewoon hier blijven lezen. Maar voor nieuwe avonturen moet je hier zijn. Sla hem op bij je favorieten!
Hallo Fans,
Wij zijn gisteren naar Sinterklaas geweest. Die kwam op papa’s werk. Het was heel erg leuk. Toen Sinterklaas binnen kwam ging iedereen liedjes zingen en sommige kindjes gingen huilen. Maar wij niet hoor! Alleen toen we op schoot moesten. Julia begon gelijk te huilen, maar Vera hield het wel drie minuten vol.
Iedereen kreeg een cadeautje en toen Sinterklaas wegging, gingen ze weer zingen. Daarna waren we heel erg moe en zijn in de auto in slaap gevallen. Toen gingen we nog bij opa en oma een broodje eten en toen naar huis.
Wij zijn Vera en Julia. Een twee-eiige tweeling. Wij zijn geboren op 16 december 2005, na een ivf isci behandeling. Je begrijpt dat we dus supergewenst zijn. Op deze log willen we onze dagelijkse dingen opschrijven en misschien ervaringen met andere tweelingen delen.
Hallo fans,
De mama van Milan vond dat onze mama maar weer eens moest schrijven over ons. En daar heeft ze groot gelijk in. Onze eerste jaar is bijna voorbij. Nog anderhalve maand en dan zijn we echt baby af. Volgens vind mama dat wel even slikken hoor. We waren vanmiddag bij de Prenatal. En ineens realiseerde mama zich dat ze voor kleertjes toch een stukkie verder de winkel in moest lopen. Dus niet meer vooraan in de winkel bij de kleine maatjes. Ze vind ons zo snel groot worden.
Daarna gingen we naar de winkel waar mama werkt. De Albert Heijn in Borne. Alle collega’s moesten natuurlijk naar ons kijken. We waren ook nog op ons mooist, want er was een mevrouw die fotos van ons ging maken. Dat was zoooooo leuk. We moesten eerst in een oud kistje zitten met ons tweetjes. En dan ons aan de rand vasthouden. Toen maakte die mevrouw hele leuke geluidjes en daar moesten we wel om lachen hoor. Daarna mochten we om de beurt op een stoeltje. Toen nog op onze buik met een wit kleed over onze hoofdjes. En als laatste om de beurt in een rieten mand. Die mevrouw zei dat ze het heel leuk vond om een tweeling op de foto te zetten. Over twee weekjes zijn de fotos klaar.
Julia is vorige week voor het eerst ziek geweest. Drie dagen lang had ze koorts. 39.9 graden. Ze was wat huilerig, maar verder ging het wel. En nu zijn we allebei snotverkouden. Zo erg dat we bellen blazen met onze neus. "Getsie!!!", roept mama dan.
We kunnen al heel veel. Julia kan de volgende dingen zeggen: auw, papa, mama, aai aai, haaaaaaaai en die. Verder kruipt ze als een otter en staat ze in de box.
Vera kan papa en mama zeggen. Helemaal naar links en rechts buigen als ze bij papa of mama op schoot zit. Zitten kan ze nog niet zo heel goed en kruipen ook nog niet. Maar ze oefent er hard op hoor.
groetjes van ons.
Zaterdag zijn we alweer 9 maand oud. We gaan als een speer nu hoor. Julia kruipt al en trekt zich al op. Mama zag haar vanmiddag in bedje op haar knieen met haar handjes vast aan de rand. Papa moet vanavond gelijk het bed weer laten zakken. Vera doet het allemaal wat rustiger aan. Ze kijkt liever naar Julia. Ze probeert wel te tijgeren,maar gaat dan achteruit. Ach ja, zo kom je er ook wel he.
Verder kan Vera ja knikken en Julia kan hoesten als je het vraagt. We worden echte dametjes hoor. Mama doet ons al knipjes in de haren, maar die zakken soms nog weg.
Maandag hadden we verjaardag van Joyce, mama’s vriendin. We mochten op de schommel daar en dat was harstikke leuk. Joyce heeft wel fotos gemaakt.
We zijn weer thuis. Al een weekje weer ondertussen hoor. We waren op vakantie, zo noemt mama dat. We zijn naar Duitsland geweest. In Leiwen, vlakbij Trier. We zaten op een heel mooi bungalowpark, heel hoog op een berg. We zijn bijna elke dag weggeweest. Verschillende dorpjes bezocht en twee keer een dierenpark want dat vind mama zo leuk. En een bekijks dat we hadden joh, nog meer dan in Nederland. We zijn verschillende keren op de foto gekomen en zelfs een keer gefilmd. Iedereen vond ons reuze schattig. Een meneer zei dat ie ons op zijn website zou zetten en dat heeft ie gedaan. http://www.fotografie-godvliet.nl/albumpro/index.php# Klik op Moezel en blader dan naar beneden. Foto 81, 82 en 83. Bekijk ook even de rest van de fotos. Het is de moeite waard. Bedankt Klaas en Bets!
We zijn alweer 8 maand oud. Het gaat zo hard vind mama. Julia tijgert de hele kamer door. Vera nog niet, die vind het leuker om naar Julia te kijken.
We eten tussen de middag allebei anderhalf snee brood. En savonds allebei een potje groente en toetje na. Volgens de mevrouw van het consultatieburo doet mama het harstikke goed met ons. Maar wij zijn dan ook een voorbeeld tweeling he.
Hallo, hier zijn we weer een keertje.
Afgelopen zijn we met pap en mam op visite geweest in Losser. Naar mams en paps oud-collega’s. Ellen, een andere oud-collega was er ook met haar zoontje Milan. Dat is ons weblogvriendje, die we nu eindelijk eens een keer gezien hebben. Hij vond het ook helemaal geweldig, want uit enthousiasme sloeg hij Julia met speelgoed op het hoofd. Julia moest wel even huilen hoor, maar ze had het Milan snel vergeven. We hadden allemaal wel last van de warmte, zodat de buren niet rustig van hun zondagmiddag konden genieten. Wat een lawaai maken vijf kindjes toch he.Quenten, het oudere broertje van Kyran vond ons ook heel lief. We kregen heel veel kusjes.
We zijn laatst ook weer naar het buro geweest. Mama had beloofd dat we geen prik zouden krijgen, maar toen begon die mevrouw over mazelen te praten. Dat dat heerst in Duitsland. En daar gaan we heen op vakantie, dus kregen we toch maar een prik. In ons armpje deze keer. Gelukkig hebben we er helemaal geen last van gehad.
We groeien nog steeds volgens de lijn. Julia was 7 kilo en Vera 6 kilo. Nog steeds is Vera 3 cm kleiner.
Julia kan al zelf de fles vasthouden en we kunnen ook al zelf een lange vinger eten. En zwemmen kunnen we ook heel goed hoor. We hebben een heel groot bad achterthuis staan en daar hebben we heel veel ingezeten met papa en mama en soms ook met oma. Heerlijk hoor, met dit warme weer. Vanmiddag waren we er ook weer ingeweest. Toen we er moe van waren heeft mama ons weer aangekleed en in de box gelegd. Daarna liep mama naar buiten om een handdoek te pakken en toen ineens KLABANG!!!! en vielen we naar beneden. De boxplaat was aan een kant ingezakt, precies waar we met onze hoofdjes lagen. Vera zat vast met haar hoofdje tegen de spijlen en Julia lag boven op Vera. Ook tegen de spijlen en een armpje erdoor. We moesten heel hard huilen. Mama kwam naar binnen gerend en riep snel papa. Ze hebben ons lekker geknuffeld en toen was het snel weer over. Maar toen papa met de pannen rommelde, moesten we toch weer even huilen hoor. Vera heeft een grote, rode bult op haar hoofdje. Er zullen er nog vele volgen, zei papa. Nou, dat hopen we niet hoor. Dat is geen fijn gevoel.
Nog even een paar fotos van ons. Zijn we al gegroeid he?